Stelpurnar voru mjög spenntar fyrir hestaferð og eftir að hafa skoðað úrvalið af ferðum í gegnum Airbnb fundum við fullkomnu ferðina. Bæði var það hestaferð og ferðalag yfir til nágrannana í Uruguay.
Við ákváðum að fara degi fyrr og gista eina nótt á hóteli, annars hefðum við þurft að vakna mjög snemma og vera þreytt í ferðinni sjálfri. það gekk vel að komast yfir í borgina Colonia, ekki nema rúmlega klukkustunda sigling í þægilegri ferju frá Buenos Aires.
Borgin Colonia er yndisleg lítil borg sem hefur ekki nema um 26þúsund íbúa. Hún er líklega meira ferðamannaborg og eru margir heimamenn sem eiga sumarhús þarna. Við gengum aðeins um bæinn á sunnudeginum og það sem stóð uppúr hjá stelpunum var laugin á hótelinu. Þar voru þær í þrjá tíma 🙂
Á mánudeginum sótti leiðsögumaðurinn David, okkur, á hótelið. David er maður um sextugt og er hafsjór af fróðleik. Hann er frá Suður Afríku og hefur búið út um allan heim, bæði í að þjálfa hesta og hestafólk og líka í að reka ferðaþjónustur með hestaferðir. Hann keyrði með okkur upp í sveit þar sem Marcelo tók á móti okkur. Marcelo er “gaucho” en það eru þeir sem sjá um hesta frá A til Ö. Hann í rauninni býr í hesthúsinu og vakir með hestunum ef þeim líður ekki vel. Marcelo var búinn að finna hesta sem hentuðu okkur og leggja á.
David og Marcelo fóru svo báðir með okkur í langan reiðtúr, að ströndinni og til baka. Það sem er merkilegt við vatnið er að við héldum að þetta væri Atlantshafið en er í raun vatnið Rio de la plata. Okkur fannst nefnilega vatnið vera svo gruggugt og ógeðslegt og skyldum ekki alveg hvernig fólk var til í baða sig í því en við sáum helling af fólki í vatninu við ströndina. Vatnið er þeirra vatnslind og er mjög hreint, það má þess vegna drekka það. Ástæðan fyrir hversu gruggugt það var, var vegna veðursins þennan dag. það er nefnilega mjög grunnt og þarf lítið til að ífa upp sandinn á botninum. Það er því ekki vatnsskortur í Uruguay frekar en hér í Argentínu. Það er því hægt að rækta allt milli himins og jarðar.
Eftir hestatúrinn fór David með okkur á matsölustað inni í Colonia en á þeim stað eru aðeins afurðir frá þeim bóndabæ sem við fórum á hestana. Það er prinsipp þarna að styðja við local bændur, á móti veistu nákvæmlega hvaðan afurðin er og er hún ávallt mjög fersk. David nefndi að hann hefði aldrei verið í eins góðu formi eins og eftir að hann flutti til Uruguay, ferskari mat er varla hægt að fá. Colonia hefur líka bannað allar skyndibita- og matvörukeðjur! þannig að það er mjög ljúft að ganga um þennan fallega bæ án þess að vera upptekinn af öllu áreitinu/freistingunum sem því fylgir.
Við enduðum daginn á að fá private túr um bæinn með guide sem hefur búið allt sitt líf í Colonia. Hún var ekki minni hafsjór af þekkingu en David. Við fengum að vita allt um hvers vegna borgin er á heimsminjaskrá Unesco og hvað gerir hana svona sérstaka (nú fyrir utan að vera laus við alla skyndibitastaðina! 🙂
En í kringum 1700 áttu Spánverjar og Portugalir í um 100 ára stríði um borgina og eru ummerkin greinileg. Það sem er merkilegast er byggingarstíllinn en það er greinilegt hvenær hver var við völd. Til að mynda eru portúgölsku göturnar mjög þröngar og með engum göngustígum en spænski stíllinn er með göngustígum og svo eru rimlar fyrir gluggum. Þegar gengið er um gamla bæinn má sjá að húsin þar eru flest öll upprunaleg og eru því friðuð. Í þeim húsum eru því mest söfn, einstaka fjölskyldur eiga þó hús en mega ekki eiga neitt við húsin að utan. Þetta er því meira ferðamanna-attraction frekar en búsetusvæði. Maður skilur alveg ástæðu þess að fólk vill eiga sumarhús á þessu svæði, en margir eiga hús aðeins fyrir utan borgina en það er bara um 20 mínútna akstur upp í sveit. Þarna er ótrúlega friðsælt og öruggt að vera.
Fjölskylda á ferð 