Argentína · Chile · Fólk · Spænska

Spænskukennarinn og Sendiherra Argentínu

Frá því við hófum þetta ferðalag okkar var alltaf hugmyndin að vera í dágóðan tíma á hverjum stað eða heimshluta. Við vissum til dæmis að við myndum vera ansi lengi, eða rúmlega tvo mánuði, í spænskumælandi löndum og að líklega væri nytsamlegt að læra tungumálið. Kemur svo auðvitað í ljós að það er ansi mikill munur á framburði milli landa! Grunnurinn á tungumálinu er samt nánast sá sami og við höfum hægt og rólega náð ágætis valdi á tungumálinu og jafnvel mismunandi framburð þó sumir hlutir í framburð reynast okkur mjög erfðir. Við getum núna bjargað okkur án þess að þurfa stöðugt að lyfta upp símum og getum yfirleitt skilið hvað fólk er að spyrja okkur um. Við höfum ekki enn náð nógu góðu valdi til að geta átt almennilegt samtal við fólk en með áframhaldandi æfingu kemur það vonandi.

Mig langaði aðeins að að lýsa þeirri aðferð sem við duttum inn á fyrir einskæra tilviljun sem virðist hafa gengið vel hjá okkur og eitthvað sem við mælum klárlega með. Þetta þróaðist yfir í þrjá aðskilda en tengda hluti sem virtust virka mjög vel saman allavega fyrir okkur.

  1. Finna spænskukennara með áherslu á skilning/málfræði, tjáningu, ásamt stöðugum æfingum sem hægt er að æfa eftir tímana
  2. Nota Duolingo til þess að hafa gaman og skerpa á skilning og auka orðaforða
  3. Atferlisæfingar og tilraunir útbúið fyrir krefjandi aðstæður

Spænskukennarinn Clementina

Við vissum strax að við vildum finna góðan spænsku kennara og þó við vissum af Preply þá er það fyrst og fremst fyrir netnám og þó það getur líklega virkað þá vildum við eitthvað meira. Við ákváðum því að leita á náðir Airbnb gestgjafa okkar sem fann eina sem hún sagði að væri góð og að það kostaði 10 dollara á klukkutíman. Okkur fannst það ekki mikið fyrir einhvern með reynslu en óhætt er að segja að við duttum í lukkupottinn með hana Clementinu Escalona. Hún er stærðfræðikennari að mennt og starfar við það, en er að auki með próf og gráðu í spænskukennslu. Sú aðferð sem við beittum til að ná valdi á tungumálinu kemur að mestu frá henni og á hún miklar þakkir skilið. Að hennar tilsögn þá brutum við þetta upp í tvo námshópa, þá annarsvegar okkur fullorðnu í klukkutíma á dag og svo stelpurnar í klukkutíma þar sem var meiri áhersla á leikrænar aðferðir og grunn í tölum og orðaforða. Þetta gekk svo ljómandi vel að við vorum farin að taka 4 tíma á viku með henni!

Clementina Escalona ásamt Ásrúnu og Maríu

Eftir því sem á leið þá kynntumst við henni Clemi, eins og hún er kölluð, alltaf betur og betur og fræddumst meir um Argentínu og fólkið hennar. Við komumst t.d. að því að bróðir hennar sem býr í Ástralíu er góðvinur íslenskrar stelpu til marga ára og í gegnum það vissi hún ýmislegt um Ísland. Eftir seinasta tíman okkar með henni þá var hún búin að bjóða okkur í heimsókn til móður og föður hennar sem ætluðu að halda lítið boð fyrir okkur. Við vorum mjög þakklát en höfðum samt ekki hugmynd um hversu yndisleg lífsreynsla það yrði að kynnast Clemi og hennar fjölskyldu betur. Þegar við mættum voru þar tvö af fjórum systkynum hennar Clemi auk manna þeirra og mér var sérstaklega minnisstætt hversu Íslendingalegur hann Christian var en hann kemur frá Patagóniu þar sem fólk er nokkuð líkt evrópubúum.

Það var gríðarlega mikil gestrisni hjá þeim og við fengum við að smakka alveg ótrúlega marga argentíska rétti og vín! Það var eins og væri verið að sýna okkur allt það frábæra sem þetta land hefur upp á að bjóða. Það kemur svo í ljós að faðir hennar Clementinu, hinn virðulegi Fernando Escalona starfaði sem sendiherra Argentínu í Nýja Sjálandi frá 2012 til 2017 og er augljóslega vanur að kynna land sitt. Enskan þeirra allra var einstaklega góð en fjölskyldan hafði jú ferðast um allan heimin í gegnum störf Fernando’s og voru þau mjög veraldarvön. Það var einstök upplifun að fá innsýn í alla þá fjölbreyttu staði sem þau hafa heimsótt í gegnum árin en það var ljóst að hjarta þeirra, og þá sérstaklega herra Escalona, lá í Argentínu. Þau töluðu af miklum hjartmóð og ástríðu um landið um allskonar hluti eins og…

…Andes fjöllin og norðurhluta Argentínu (Salta) , vínhéröðin í Mendoza, og svo ekki síst Patagoniu og syðsta hluti landsins. Stoltið var augljóst og það var ómögulegt að hrífast ekki með þegar herra Escalona tjáði sig. Ég er allavega algerlega smitaður af þessu landi og öllu sem það hefur upp á að bjóða. Það var líka erfitt að sjá svipi þeirra allra þegar við ræddum ástandið í Argentínu í dag. Það er augljóslega gríðarlegt hitamál og ristir djúpt því þetta bitnar á flestum í samfélaginu og ekki síst þeim sem hafa minnst þó miðstéttinn er augljóslega líka að þjást í þeirri óðaverðbólgu og spillingu sem ríkir. Ég held samt miðað við allt sem ég hef séð frá þessu landi að það muni vonandi rísa aftur upp og ná fyrri velmegun með góðum vilja og elju heiðarlegs fólks eins og herra Escalona og alls hans fólks. Mér fannst ég upplifa margt sem ég tengdi við hrunið 2008 hjá okkur Íslendingum og einnig þær sögur sem foreldrar mínir sögðu mér frá verðbólgunni á áttunda/níunda áratugnum á Íslandi þar sem fólk missti í raun allt sitt.

En snúum okkur aftur að spænskunáminu! Við notuðum Duolingo appið eins og áður sagði til að skerpa orðaforða og ýta undir skilning. Það var ekki bara gaman heldur virkilega nytsamlegt og stundum vorum við á undan henni Clemi með orðaforða okkur til mikillar ánægju. Þetta er líka heppilegt fyrir stuttar æfingar í stað þess að kíkja á tölvupóst eða Facebook og tekur alls ekki langan tíma hverju sinni. Mæli eindregið með þessu og þó það kostar aðeins þá er það hverrar krónu virði!

Það þriðja og það mikilvægasta ef maður ætlar virkilega að ná einhverjum tökum á samskiptum við annað fólk er samt stöðugar æfingar. Þetta gæti hljómað eins og sjálfssagt mál sérstaklega þar sem maður er nú einu sinni staddur í spænskumælandi landi . Vandamálið er samt að maður missir sjálfstraust eða veit ekki hvað maður á að segja þegar maður lendir “spontant” aðstæðum og það var að gerast í sífellu hjá okkur. Það var því mikilvægt að ákveða fyrirfram einskonar atferlisæfingar (“role play”) þar sem við jafnvel sviðsettum ákveðna hluti fyrirfram og fórum svo markvisst að gera þá í raun og veru. Fyrir sviðsettningar þá var Clemi mjög hjálpleg en hún bjó til sviðsmyndir fyrir okkur og svo æfðum við okkur með henni og jafnvel við sjálf saman. Það er samt ekki það sama og að gera upplifa það í raunveruleikanum og það gerðum við næst og höfum haldið því áfram.

Að fara á veitingastað og tala eingöngu spænsku með öllu ferlinu er erfiðara en að segja það. Allt frá því maður heilsar yfir að að velja rétti og spyrja hvað það kostar. Matseðlar hér eru ekki á ensku og innihalda allskyns smáatriði sem virkilega þarf að pæla í er mjög góð æfing. Þegar maður nær svo öllu ferlinu með t.d. nokkuð flóknum réttum er mjög jákvæð upplifun. Að sama skapi er gott að æfa hluti eins og símtöl þar sem beðið er um eitthvað, prófa að láta einhvern stafa hluti og reyna að fatta það. Það að ræða kostnað og og tölur er allt eitthvað sem er mun erfiðara í raun og veru heldur en í appi eða undir handleiðslu kennara. Þetta er samt held ég sé besta leiðin til að festa þekkingu vel því annars er maður ekki raunverulega að ná valdi á tungumálinu!

En óháð því hvort fólk fylgi okkar aðferð eða ekki þá er þetta eitthvað sem við mælum hiklaust með og það er bara ótrúlega gefandi að upplifa það að maður sé að ná ágætis grunn í spænsku á tveimur mánuðum.

Argentína

Ferð til Uruguay

Stelpurnar voru mjög spenntar fyrir hestaferð og eftir að hafa skoðað úrvalið af ferðum í gegnum Airbnb fundum við fullkomnu ferðina. Bæði var það hestaferð og ferðalag yfir til nágrannana í Uruguay.

Við ákváðum að fara degi fyrr og gista eina nótt á hóteli, annars hefðum við þurft að vakna mjög snemma og vera þreytt í ferðinni sjálfri. það gekk vel að komast yfir í borgina Colonia, ekki nema rúmlega klukkustunda sigling í þægilegri ferju frá Buenos Aires.

Borgin Colonia er yndisleg lítil borg sem hefur ekki nema um 26þúsund íbúa. Hún er líklega meira ferðamannaborg og eru margir heimamenn sem eiga sumarhús þarna. Við gengum aðeins um bæinn á sunnudeginum og það sem stóð uppúr hjá stelpunum var laugin á hótelinu. Þar voru þær í þrjá tíma 🙂

Á mánudeginum sótti leiðsögumaðurinn David, okkur, á hótelið. David er maður um sextugt og er hafsjór af fróðleik. Hann er frá Suður Afríku og hefur búið út um allan heim, bæði í að þjálfa hesta og hestafólk og líka í að reka ferðaþjónustur með hestaferðir. Hann keyrði með okkur upp í sveit þar sem Marcelo tók á móti okkur. Marcelo er “gaucho” en það eru þeir sem sjá um hesta frá A til Ö. Hann í rauninni býr í hesthúsinu og vakir með hestunum ef þeim líður ekki vel. Marcelo var búinn að finna hesta sem hentuðu okkur og leggja á.

David og Marcelo fóru svo báðir með okkur í langan reiðtúr, að ströndinni og til baka. Það sem er merkilegt við vatnið er að við héldum að þetta væri Atlantshafið en er í raun vatnið Rio de la plata. Okkur fannst nefnilega vatnið vera svo gruggugt og ógeðslegt og skyldum ekki alveg hvernig fólk var til í baða sig í því en við sáum helling af fólki í vatninu við ströndina. Vatnið er þeirra vatnslind og er mjög hreint, það má þess vegna drekka það. Ástæðan fyrir hversu gruggugt það var, var vegna veðursins þennan dag. það er nefnilega mjög grunnt og þarf lítið til að ífa upp sandinn á botninum. Það er því ekki vatnsskortur í Uruguay frekar en hér í Argentínu. Það er því hægt að rækta allt milli himins og jarðar.

Eftir hestatúrinn fór David með okkur á matsölustað inni í Colonia en á þeim stað eru aðeins afurðir frá þeim bóndabæ sem við fórum á hestana. Það er prinsipp þarna að styðja við local bændur, á móti veistu nákvæmlega hvaðan afurðin er og er hún ávallt mjög fersk. David nefndi að hann hefði aldrei verið í eins góðu formi eins og eftir að hann flutti til Uruguay, ferskari mat er varla hægt að fá. Colonia hefur líka bannað allar skyndibita- og matvörukeðjur! þannig að það er mjög ljúft að ganga um þennan fallega bæ án þess að vera upptekinn af öllu áreitinu/freistingunum sem því fylgir.

Við enduðum daginn á að fá private túr um bæinn með guide sem hefur búið allt sitt líf í Colonia. Hún var ekki minni hafsjór af þekkingu en David. Við fengum að vita allt um hvers vegna borgin er á heimsminjaskrá Unesco og hvað gerir hana svona sérstaka (nú fyrir utan að vera laus við alla skyndibitastaðina! 🙂

En í kringum 1700 áttu Spánverjar og Portugalir í um 100 ára stríði um borgina og eru ummerkin greinileg. Það sem er merkilegast er byggingarstíllinn en það er greinilegt hvenær hver var við völd. Til að mynda eru portúgölsku göturnar mjög þröngar og með engum göngustígum en spænski stíllinn er með göngustígum og svo eru rimlar fyrir gluggum. Þegar gengið er um gamla bæinn má sjá að húsin þar eru flest öll upprunaleg og eru því friðuð. Í þeim húsum eru því mest söfn, einstaka fjölskyldur eiga þó hús en mega ekki eiga neitt við húsin að utan. Þetta er því meira ferðamanna-attraction frekar en búsetusvæði. Maður skilur alveg ástæðu þess að fólk vill eiga sumarhús á þessu svæði, en margir eiga hús aðeins fyrir utan borgina en það er bara um 20 mínútna akstur upp í sveit. Þarna er ótrúlega friðsælt og öruggt að vera.

Argentína

Ferð í Recoleta

Þegar við höfum verið að fara inn í Buenos Aires sem er reyndar ekki oft, höfum við þurft að skipuleggja aðeins daginn. Borgin er svo stór að það er erfitt að komast yfir marga hluti í einu. Svo er líka búið að vera mjög heitt þannig að við höfum reynt að fara þegar það er “bara” 27 stiga hiti en ekki 30 plús. Við sjáum mjög mikinn mun á úthaldinu hjá stelpunum þegar það er aðeins svalara. Þær eru ekki bara orkumeiri heldur líka betri í skapinu 🙂

Við gengum einn daginn um 11 kílómetra í Recoletta (hverfi í Buenos Aires) þannig að bæjarferðirnar eru okkar líkamsrækt líka. Í Recoleta er ótrúlegur kirkjugarður, með grafhýsum ýmissa efnaðra fjölskyldna. Þar hvílir meðal annars Duarte fjölskyldan ásamt Evu Perón (Evitu). Það vakti athygli okkar að hennar grafhýsi var frekar tilkomulítið miðað við önnur en klárlega það sem dró að sér mestu athygli.

Það var svolítil upplifun að ganga þarna um, mjög ólíkt þeim görðum sem við höfum heima. Stelpunum fannst hálfógnvekjandi að kíkja inn í sum grafhýsin þar sem kisturnar sáust, sum voru í algerri niðurníðslu á meðan öðrum er vel viðhaldið með aðstöðu þar sem fjölskyldan getur komið og syrgt.

Við gengum að Floralis Genérica sem er fallegur skúlptúr í hjarta Recoletta. Svæðið í kring er ótrúlega fallegt og friðsælt. Skúlptúrinn eða blómið opnast og lokast eftir því hvernig sólin skín á það. T.d. lokast það alveg á kvöldin.

Það eru ótrúlega margir fallegir garðar inni í höfuðborginni. Þeir taka við liggur við hver af öðrum og eru hver öðrum fallegri. Við fórum í japanska garðinn en það er líklega eini garðurinn sem þurfti að borga sig inn. Það kostar annars lítið eða ekkert inn á staði eða söfn. Það er líka alltaf frítt fyrir börn. Japanski garðurinn er æðislegur, þar er fjölbreyttur gróður og mikið úrval af bonsai trjám. Stelpurnar nutu sín í að gefa Koi fiskum að borða og keyptu sér svo japanskan brjóstsykur, það þarf ekki mikið til að gleðja þær 🙂

Argentína

Matur og vín í Argentínu

Það er erfitt fyrir mig að lýsa því hversu gaman það er fyrir mig að versla í matin hér í Argentínu. Matur sem er framleiddur í Argentínu kostar nánast ekki neitt, fyrir okkur Íslendingana allavega! Það sama má einnig segja um þeirra vín. Allt eru þetta þó vörur með mikil gæði og ég fullyrði t.d. að nautakjöt hér sé mun betra en það sem gengur og gerist á Íslandi. Ódýrast er væntanlega að kaupa í Walmart eða Carrefour búðum hér og í tilfelli Carrefour er hægt að velja kjöt í mismunandi gæðastigi alveg upp að “Premium” þar sem nautalund er c.a. 900 ARS per kíló. Það er c.a. 2000 krónur ef greitt væri með kreditkorti en ef maður nýtir sér bláa gengi gjaldmiðilisins (https://ferdalangar.travel.blog/2020/01/11/gjaldeyrisbraskari-i-argentinu/) og kaupir pesóa með dollurum þá er þetta c.a. 1500 krónur fyrir nautalund af bestu gæðum!

Það er lítill verslunarkjarni hér nálægt með lítilli matvörubúð auk sérvöru búða og þó þetta sé ekki ódýr búð sé miðað við Carrefour t.d. þá finnst okkur þetta vera gjafaverð. Í þeirri búð kostar nautahakk 500 krónur kílóið og entrecote steik 700 krónur kílóið.

Við keyptum reyndar yfirleitt annaðhvort í Carrefour eða í sérvöruverslunum og gourmet kjötvörubúðin var örlítið dýrari en vel þess virði og þar var yndislegt úrval af dýrindis kjöti af allskonar toga en við keyptum rúmlega 5kg sem samanstóð af 2kg af nautalund, c.a. 1kg af ribeye, og 1,5kg af picanha (sem er ótrúlega gott!). Þetta kostaði rétt rúmlega 5000 krónur og erfitt að lýsa hversu gott það var og læt ég því bara myndirnar tala sínu máli. Við spurðum hvað væri gott rauðvín með þessum mat og eigandinn rétti okkur eina flösku og sagði að við mættum eiga hana og hún var yndisleg með kjötinu.

Að sama skapi er argentískt vín hlægilega ódýrt miðað við gæði og þó við vitum ekki mikið um slíkt þá erum við rosalega hrifin af Malbec rauðvíninu sem hægt er að fá hér alveg niður í 100 krónur flöskuna þó góð gæði byrja kannski ekki fyrr en um 200 krónur. Hér er t.d. hægt að fá “Hey Malbec” sem er bara þrusugott á c.a. 400 krónur. Mælum eindregið með þessu og ég get ekki ímyndað mér að svona ferðir til Argentínu geti verið mjög vinsælar og innfæddu eru mjög stolt af sínu víni. Allir hér tala um að maður eigi að fara upp að Andes fjöllunum hjá Mendoza og að þar séu mörg bestu vínin að finna.

Argentína

Matur matur matur!

Ég held að við höfum sjaldan verið eins dugleg að grilla eins og síðustu daga. Í húsinu sem við erum í er risastórt útigrill ásamt pizzaofni. Það er mjög freistandi að leyfa sér ýmislegt í mataræðinu hér, matur sem við köllum lúxus heima er eitthvað sem heimamenn borða hér daglega. Það er hægt að verða sér út um úrvalsnautalund á innan við 1000kr kílóið og með því er hægt að fá sér rauðvínsflösku á 200kr.

Það er því mjög auðvelt og freistandi að leyfa sér í mat drykk. Hér er þvílíkt úrval af nautakjöti, ostum og víni. Eins og gefur að skilja. Það er mjög ríkt í menningunni að grilla og það er mjög fyndið að á ákveðnum tíma dags að þá finnur maður lyktina í loftinu, þá eru allir að grilla. Asado er það kallað þegar allskonar kjöt er grillað yfir opnum eldi.

Hér nálægt okkur er lítill verslunarkjarni þar sem hægt er að ná í helstu nauðsynjar. Þar eru meðal annars kaffihús, veitingastaðir, apótek, bakarí og kjötverslun. Þetta er frekar fancy kjarni – þar sem við búum meðal efnaðra heimamanna. Hér er því allt mjög snyrtilegt og fínt, sem er frekar sjaldséð sjón því miður. Í kjötbúðinni er hægt að fá úrvalskjöt og meðlæti fyrir lítinn pening. Teddi er rosalega glaður með þetta og hefur tekið alfarið að sér eldamennskuna ☺️

Það sem hefur komið okkur mest á óvart er hversu lítið úrval eða lélegt úrval er af ávöxtum og grænmeti. Ég var búin að hlakka til að fá mér djúsí ber og brakandi ferskt salat. Við fórum í nokkrar stórverslanir (Carrefour, Walmart og Jumbo t.d) áður en við áttuðum okkur á því að það eru sérstakar gourmet búðir sem selja ferska ávexti og grænmeti.

Matarmenningin er aðeins öðruvísi en því sem við erum vön þannig að það er auðvelt að eiga í Love-hate sambandi við matinn hérna. Það er alveg ótrúlegt að labba inní riiisa stóra matvöruverslu og sjá allt úrvalið af kjötvöru og ostum sérstaklega – einnig víni að sjálfsögðu enda Argentínumenn þekktir fyrir gott léttvín. En þegar kemur að óhollustu eins og við erum vön að sjá í verslunum heima er nánast ekkert úrval.

Það sem er innflutt frá USA er rándýrt og kostar margfalt meira en heima. Þannig að það er lítið úrval af slíkum vörum. Það sem er vinsælast af brauðmeti eru medialunas eða croissants. Svo eru auðvitað til óhollustu brauð og kökur en úrvalið er ekki upp á marga fiska. Kex og nammi þekur ca 1/4 af rekka í stórri búð.

Eftirréttir eru oftast ekki mjög sætir, oft eru t.d ávaxtasalöt í eftirrétt. Þeir eru mjög hrifnir af “flan” sem er búðingur sem er líkur creme brulee og er borinn fram með dulce de leche sem er karamella. Þetta er mjög vinsælt hér.

Argentínubúar elska kökurnar sínar sem kallast “alfajores” sem eru einskonar maiskökur með dulce se leche á milli. Þær er þó hægt að fá í alls konar útgáfum. “Nammibúðirnar” hér eru aðallega frá framleiðanda sem selur alfajores en þær heita “Havanna”. Okkur finnst þessar kökur ekkert frábærar, þessar einföldu eru bestar.

Það er semsagt ástæða fyrir því að fólk hér er almennt mjög fit og flott. Það er ekki mikið borðað af sælgæti og hér hreyfa allir sig mikið.

Það má samt ekki draga úr því að ég hef sjaldan séð eins marga skyndibitastaði og hér. Það er mcDonalds á hverju horni liggur við. Við erum ekki spennt fyrir skyndibitastöðunum og reynum að velja frekar local staði en þegar maður er svangur er auðvelt að falla í þá gryfjuna 😅

Empanadas! þeim má ekki gleyma. Empanadas eru litlar bökur, yfirleitt með nautakjöti og grænmeti innan í. En hægt að fá í alls konar útgáfum. Við höfum reyndar ekki verið dugleg að fá okkur svoleiðis, þær eru mjög bragðgóðar og einfaldur matur. Annars erum við dugleg að fara út að borða, það er alls ekki dýrt. Hér er er yfirleitt hægt að fara út að borða á góðan stað fyrir um 6000isk. Þá eru kokteilar fyrir okkur Tedda með í því, ásamt bjór eða rauðvíni. Oft líka einn eða tveir eftirréttir. Ódýrari staðir eins og hér nálægt er frábær hamborgarastaður, við getum borðað okkur södd fyrir um 3000kr. (með bjór). Það hefur komið fyrir að við vitum ekki hvað við erum að panta eða hverju við eigum von á, en við látum það nú ekki stoppa okkur og látum vaða, yfirleitt er allt mjög gott. Læt hér fylgja með nokkrar matarmyndir í lokin.

Argentína

Lærdómur og vinna

Lífið hér er sko ekki eintómt frí þótt það sé auðvelt að detta í þann gírinn. Að vakna við birtuna, sólargeislana og fuglasönginn er dásamlegt og að geta sest út með morgunkaffið til að plana daginn er eitthvað sem hægt er að venjast.

Við byrjum vanalega daginn á að vekja stelpurnar um 8 leytið, til að halda rútínu. Ég bjó til stundaskrá sem getur verið breytileg frá degi til dags, veltur á þeim plönum sem við ákveðum, aðallega útfrá veðurspá.

Týpískur dagur er að byrja á stærðfræði um 9 leytið og vinna í henni þar til spænskukennarinn okkar, Klementina kemur. Þá tekur við klukkustund í spænsku fyrir okkur Tedda og svo klukkutími fyrir stelpurnar. Meðan við Teddi erum í spænsku fá stelpurnar vanalega verkefni sem þær geta leyst án aðstoðar eða unnið saman í t.d skrifa póstkort, vinna í book creator (sniðugt app til að setja saman ferðasögu – þar er hægt að blanda saman myndum, myndböndum og skriflegu formi) sem þær senda svo á bekkinn sinn á Íslandi.

Eftir spænskuna höfum við tekið matarhlé og svo hreyft okkur t.d göngutúr/sund en það hefur verið erfitt vegna hita. Í lok “skóladags” höfum við tekið íslensku.

Sumt hefur verið ansi krefjandi og við kannski ekki bestu aðilarnir til að útskýra, við höfum þá fengið hjálp frá afa Rúnari með stærðfræðina og ætlar afi Gísli líka að hjálpa. Það hefur reynst erfitt að finna rétta tímann þar sem það er þriggja tíma munur og afarnir fara ansi snemma í háttinn 😅

Ásrún að face-time afa sinn, hann var að hjálpa henni með rúmfræðina

Við erum annars mjög sveigjanleg með lærdóminn en reynum að halda áætlun, við sjáum alltaf hvar skólafélagarnir eru staddir í náminu heima. Planið hjá okkur var líka að vinna okkur eitthvað áfram til að eiga inni frídaga t.d. til að fara í ferðir. Það hefur að vísu gengið hægt hjá okkur enda mikið búið að vera að gera í verkefnum hjá mér og Teddi er byrjaður í sinni vinnu eftir smá frí. Spænskukennslan tekur lúmskan tíma þannig að annað verður að bíða á meðan.

Það hefur komið okkur á óvart hversu krefjandi sumt af námsefninu er fyrir stelpurnar og reynum við þá að gefa okkur meiri tíma í það, annars eru þær ótrúlega duglegar og kvarta lítið. Þær eru alltaf spenntar fyrir spænskukennslunni enda Klementína frábær kennari og er snillingur í að miðla efninu í gegnum leiki, sérstaklega hlutverkaleiki. Á morgun munu stelpurnar t.d. setja sig í spor kaffihúsaeigenda og við eigum að panta mat og drykki 🙂

Argentína

Buenos Aires

Við höfum ekki verið mikið á faraldsfæti eftir að við komum hingað. Ákváðum að nota fyrstu dagana í að koma vinnu og skóla í gang, búa til skipulag og fleira. Við ákváðum þó að fara í dagsferð inn í El capital eins og margir heimamenn tala um eða Buenos Aires. Það tekur okkur um hálftíma í bíl að komast og ekki nema um 1200 íslenskar krónur.

Við ákváðum að stoppa fyrst á 9 de Julio avenida sem er eitt helsta kennileiti borgarinnar. Gatan vísar í þjóðhátíðardag Argentínubúa, 9. júlí og er ein sú breiðasta í heimi með heilar níu akreinar hvorum megin (140m). Í miðjunni er fallegt torg með minnisvarðanum Obelisco sem er einnig vinsæll áfangastaður ferðamanna.

Við fengum okkur hádegismat á elsta kaffihúsi borgarinnar en við eiginlega römbuðum þangað fyrir slysni. Við sáum röð fyrir utan og hugsuðum með okkur að þetta hlyti nú að vera geggjaður staður. Það ríkti mikil leynd yfir staðnum enda var dregið fyrir alla glugga og fólk beið með símana á lofti til að taka myndband þegar það loksins fékk að ganga inn. Við vorum búin að gera okkur svo miklar vonir en svo var staðurinn bara meðalgóður 🙂

Því næst gengum við að Casa Rosada sem er forsetabústaður Argengtínu og er staðsettur við Plaza de Mayo. Nafnið á torginu er nefnt eftir þeim mánuði sem Argentína vann sjálfstæði frá Spáni 1816, maí-torg og eru margar sögufrægar byggingar þarna í kring. Kannski þekktast er þegar Eva Peron eða Evita stóð á svölunum á Casa Rosada og hélt ræður ásamt eiginmanni sínum Juan Peron.

Við tókum svo göngu um La Boca en það er skemmtilegt og litríkt hverfi, svolitið miðað að ferðamanninum. Þar er hægt að sjá og upplifa hvað felst í argentískri menningu – litir, gleði, dans, tónlist og matur. Stelpurnar eiga mjög erfitt með að sjá alla flækingshundana sem eru hér en svo virðist sem þeir lifi bara ágætis lífi. Þeim er gefið að éta og fá að drekka hjá heimamönnum. Við sáum konu sem var með nokkra hunda sem hún hafði greinilega tekið að sér og var búin að þjálfa upp fyrir uppstillingu fyrir myndatöku, auðvitað fyrir smá pening. Maður hálfvorkenndi dýrunum en hún var með treat til að gefa þeim og þeir virtust sáttir.

Við enduðum daginn á steikhúsi þar sem við fengum RISA steik sem okkur láðist að taka mynd af 😲 ætli við verðum ekki bara að fara aftur til að geta deilt því með ykkur ☺️

Argentína

Valkvíði

Þegar við vorum að skoða hvar væri nú best að vera í Argentínu komu margir staðir til greina. Eftir að hafa lesið okkur til langaði okkur helst að vera í kringum höfuðborgina og komu þá nokkur svæði til greina. Borgin er stór, en þar búa um 3 milljónir manna og er ekki einn eiginlegur miðbær heldur eru nokkur hverfi sem gaman er að heimsækja. Ég veit ekki hversu mörgum kvöldum við Teddi sátum yfir Airbnb að skoða mismunandi íbúðir inni í borginni. Það er erfitt að finna hina fullkomnu íbúð sem hentar fyrir fjölskyldu með kröfur! við vildum helst hafa aðgengi að sundlaug en það sem var bara í boði voru litlir pottar og helst til of þröngar íbúðir. Byggðin er mjög þétt og mikið um háar íbúðarblokkir í misgóðu ásigkomulagi. Við vorum fegin að hafa ákveðið að vera í úthverfi eftir að hafa farið inn í borgina, þótt hún búi yfir miklum sjarma þá er mikill kostur að geta verið útaf fyrir sig í ró og næði, með nægilega mikið pláss og jú sundlaug! Hér erum við líka handviss um að upplifa meira enda nánast “út í sveit” og aðeins innan um heimamenn.

Það kom til greina að vera í nokkrum hverfum innan Buenos Aires, það sem við lásum helst til um er að Belgrano er það fjölskylduvænasta, það er frekar rólegt og fínt upper-middle class hverfi og telst nokkuð öruggt. Palermo er stórt hverfi og skiptist í mörg lítil hverfi. Það er þekkt fyrir að vera frekar hipp og cool. Þar er mikið um að vera og þekkt fyrir gott næturlíf. Recoletta er þekkt fyrir falleg hús/arkitektúr. Fasteignaverð er með því hæsta sem gengur í borginni og þar eru einnig bestu skólarnir. La Boca er er skemmtilegt svæði með litríkum húsum og miklu lífi. Staðurinn miðar svolítið inná ferðamanninn en þar er mikið um túristabúðir með sömu vörunum og alls konar básum þar sem heimamenn selja handverk og annað. Þar er hærra crime rate en annars staðar en á að vera í lagi ef maður heldur sig á ferðamannastöðunum. Það fer ekki á milli mála að fótbolti er eitt aðalsportið hér, en það á að vera mjög gaman að heimsækja völl Boca Juniors eða boca juniors stadium.

Meira skoðuðum við nú ekki sérstaklega en hverfin hafa öll sinn sjarma og ekki erfitt að komast á milli staða.

Argentína

Gjaldeyrisbraskari í Argentínu

Við erum búin að vera hér í Buenos Aires í nokkra daga og ég er strax farinn að stunda gjaldeyrisbrask í anda Samherja!

Ástandið hér í Argentínu er ekki gott efnahagslega og það ríkir líka mikil fátækt allt í kring um okkur og innviðir í niðurníslu. Landið er mjög fallegt og fólkið yndislegt. Við njótum forréttinda og búum við mikinn lúxus á mælikvarða innfæddra.

Við komum hingað með töluvert af dollurum vitandi það að einhver áhætta væri í argentíska gjaldmiðlinum (ARS) og að betra gæti verið að hafa dollara. Hér eru gjaldeyrishöft og hömlur sem ég taldi mig þekkja frá Íslandi en munurinn er sláandi. Ef þú átt pesóa hér þá geturu bara að mestu skipt innlenda gjaldmiðlinum upp í 100 dollara á mánuði.

Á sama tíma taka nánast allir dollara hér og hafa flestir verið mjög ánægðir þegar við greiðum með dollurum. Ég var ekki alveg að skilja afhverju í fyrstu en af því ég er orðinn gjaldeyrisbraskari núna þá vildi ég deila þeirri reynslu.

Þegar við skoðum seðlabankagengi ARS þá er 1 ARS 2.06 krónur.

Það sem gjaldeyrishöft þýða er að seðlabanki landsins hefur lokað á frjálst flæði gjaldmiðilsins til að hefta eða takmarka verðbólgu sem var 34% 2018 og hefði væntanlega verið mun verri því pesóinn féll um 25% á nánast einum degi seinasta sumar.

Þannig að eins og á Íslandi eftir hrun var gengi gjaldmiðilsins ekki það rétta og það er við lýði annar svartur gjaldeyrismarkaður hér í Argentínu þar sem gengið er í raun mun lægra en seðlabankagengi. Þetta minnir mig mikið á árin eftir hrun á Íslandi og ég finn mikla samkennd með Argentínumönnum.

Ég veit ekkert hvernig þetta er í raun en mín leið til að herma eftir Samherja var eftirfarandi. Fara inn í kaffistofu og panta bjór með 20 dollurum og fá til baka “22” dollara í pesóum. Þetta ruglaði mig rosalega í fyrstu en núna finnst mér ég alltaf vera að græða þegar þetta gengur.

Rétt í þessu var ég að kaupa mér einn stóran bjór eftir göngutúr í góðu veðri hérna og hann kostaði 140 ARS eða ca 290 krónur íslenskar.

Og ég spyr hvort þeir taki við dollar og afgreiðsludaman segir já en að þau verði að greiða til baka í pesóum. Hún sýnir mér verðið í dollar og það er 1.98 dollarar sem er 243 krónur. Ég samþykki og fæ greitt til baka 1332 ARS eða 22.30 dollara!!

Þannig að raungengi gjaldmiðilins er töluvert lægra en 2 krónur og munar c.a 10-15%. Það er væntanlega hægt að fá betri díla á þessum svarta markaði og ég ætla að spyrja fólk um þetta hérna því það virkar sérstakt að fá meira til baka en maður lagði út.

En já þetta er stutta sagan af mínu gjaldeyrisbraski og ef þið farið til Argentínu þá er gott að vita þetta. Hafa þarf samt í huga að bankar og stórar verslanir miða við seðlagengi, allavega fyrir túrista, og maður þarf að athuga þetta og ef það er ekkert vit í því þá ætti maður frekar að nota kreditkortið.

Uppfærsla 2 febrúar 2020:

Eftir að hafa verið hér í Argentínu í mánuð þá lærðum við betur á þessi gengismál hér og svo virðist vera að a.m.k. 4 gengi eru í gangi og það sem flest fólk hér í argentínu miðar við er gengi bláa dollarans eða “blue dollar” og þar er munurinn enn meirandi sláandi eða c.a. 30% og þegar þetta er skrifað er seðlagengi ARS 58 en hægt er að selja bláa dollarann á 74 – https://bluedollar.net/. Við nýttum okkur þetta vel en við notuðum svokölluð “Cambios” sem má finna víðsvegar í miðbæ Buenos Aires. Það er tvennt sem ber að varast þegar kemur að þeim þó og þegar að kemur að fölsuðum seðlum þá er þetta eitthvað sem er sérstaklega notað gagnvart túristum.

Í fyrsta lagi munu þeir bjóða lélegra gengi og segja að þeir kaupi á 70 þegar innfæddu selja á 74 og því mikilvægt að fylgjast með genginu á https://bluedollar.net/ og sýna þeim hvað það er í raun og veru upp á að þurfa ekki að prútta of mikið. Muna líka að stærri seðlar eins og 100 dollara seðlar hafa meiri gildi hér svo það væri jafnvel hægt að fá meir.

Það næsta er verulega pirrandi og gæti jafnvel þýtt það að maður tapaði stórum upphæðum. Það er talsvert af fölsuðum seðlum í umferð og þetta virðist vera mikið notað gagnvart túristum útfrá því sem innfæddir segja okkur. Við lentum í þessu einu sinni og lærðum nokkur trikk til að spotta feik seðla. í fyrsta lagi á maður alltaf að athuga áferðina því hún er öðruvísi, í öðru lagi er hægt að bleyta seðla og ef þeir byrja að detta í sundur auðveldlega þá eru þeir líklega falsaðir, en sú leið sem virkar er bara að reyna að rífa þá með litlu afli. Venjulegir seðlar eru mun sterkari um munu ekki rifna auðveldlega en þeir fölsuðu gefa strax eftir. Hérna er mynd af þessari tilraun á einum fölsuðum seðli sem við fengum til baka frá leigubílstjóra.

Argentína

Halló Argentína!

Eins óraunverulega og það hljómar, þá erum við komin til Argentínu! 🇦🇷

Eftir tvo góða daga í London í ágætis vorveðri á íslenskan mælikvarða tók við 14 tíma flug beint til Buenos aires.

Flugið með Norwegian gekk dásamlega vel, keyptum okkur dýrari sæti þar sem hægt var að halla sætinu alveg niður. Við fengum því dýrmætan nætursvefn 🙏🏻 Sem var eins gott því við tók rúmlega klukkustundar röð í gegnum immigration, þar sem allt gekk á hraða snígilsins. Ekki nóg með það, þá var hreinlega ómögulegt að fá stóran Uber hér í borg. Við gáfumst upp á Uber eftir annan eins klukkutíma og ákváðum að hoppa upp í stóran Taxa, þrátt fyrir að hafa heyrt að það væri algjört NoNo 😲 við ákváðum að treysta eldri manni sem keyrði okkur alla leið að Airbnb íbúðinni okkar sem staðsett er ca 45 mín frá flugvellinum. Farið kostaði heila 35 us dollara 😅

Dugleg að bíða eftir fari í húsið
Mjög þreytandi að bíða

Húsið sem við leigðum er staðsett í úthverfi Buenos aires sem heitir San Fernando – Virreyes og tekur um 20 mín að komast í mesta fjörið. Hér erum við örugg í gated community, erum í húsinu þeirra Male og Ramiro. Male er einhverskonar innanhússhönnuður og er dugleg að instagramma það sem hún gerir og því sem við kemur að viðhaldi á húsinu.

Hún er með https://www.instagram.com/greenhouse.ok/ á insta ef einhver vill sjá instafegraðar myndir af húsinu 😆

Í dag og næstu daga er planið að ná áttum og jafna okkur á tímamismun – þótt hann sé nú ekki mikill (- 3 klst) og venjast hitanum. Hér er náttúrulega hásumar og getur orðið ansi heitt yfir daginn eða + 30°.

Hér þurfum við ekki að hafa áhyggjur af tiltekt en við fáum daglega húshjálp, Fernanda sem sér um öll þrif en hún kemur á hverjum degi! hér er ætlast til og algengt að fólk hafi húshjálp, allavega í úthverfum. Þetta er frekar óvanalegt fyrir okkur og er eitthvað sem við þurfum að venjast! Stelpunum finnst mjög óþægilegt að hafa ókunnuga konu í húsinu og vilja helst halda sig í herberginu sínu meðan hún er hér 😅

Meðan stelpurnar brenna orkunni í lauginni ætlum við að skipuleggja lærdóminn og búa til dagskrá. Hér í göngufæri eru litlar verslanir og kaffihús þar sem hægt er að fá allt til alls, meðal annars föndurdót og skriffæri. Við neyðumst til að læra eitthvað í spænskunni sem er jákvætt því planið var að fá okkur spænskukennara. Á okkar svæði eru nefnilega engir túristar og örfáir sem tala ensku. Næsta mál á dagskrá er því að finna kennara og bóka okkur í einhverjar menningartengdar ferðir á næstu dögum.

Á kaffihúsinu sem er hér í göngufæri, að spila og borða Argentískar kökur